Ο Κώστας Τζανιδάκης γράφει για τα αριστουργήματα της rock μουσικής

 

Led Zeppelin - ΄΄ Led Zeppelin IV΄΄

 

 

 

Σύμφωνα με τον Jimmy Page ο τέταρτος δίσκος που θα κυκλοφορούσαν οι Led Zeppelin δεν θα έπρεπε να έχει κάποια ιδιαίτερη ονομασία αφού τα ονόματα και οι τίτλοι δεν είχαν ουσιαστική σημασία γιαυτον. Αντίθετα είχε την ιδέα αφού τα μέλη του συγκροτήματος ήταν τέσσερα  και ο δίσκος τους θα ήταν ο τέταρτος , να συνοδεύετε από τέσσερα σύμβολα που θα επέλεγε ο καθένας ξεχωριστά. Έτσι και έγινε.

Ο Page (ZOSO) και ο  Plant (ο κύκλος με το φτερό) τα  έφτιαξαν οι ίδιοι ενώ ο  Bonham και ο  John Paul Jones τα επέλεξαν από το βιβλιο  ΄΄Book of Signs΄΄ του Rudolf Koch. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε στις 8 Νοεμβρίου του 1971 και είναι γνωστό σαν΄΄ Led Zeppelin IV΄΄, ΄΄Zoso΄΄ή ή ΄΄The four symbols΄΄. Στο εξώφυλλο απεικονίζεται η φιγούρα ενός γέρου ερημίτη στην κορυφή του λόφου ενώ σύμφωνα με τον μύθο αν το εσωτερικό του δίσκου μπει μπροστά σε ένα καθρέπτη, ανάλογα με την κόπια,  μπορείς να δεις το ΄΄Black Dog΄΄! Αρχικά οι πρώτες ηχογραφήσεις ξεκίνησαν στα στούντιο της Island Records's αλλά ύστερα από σύσταση των Fleetwood Mac συνεχίστηκαν στο Headley Grange, ένα Βικτωριανό σπίτι στο East Hampshire.

Τα περισσότερα τραγούδια που ήταν  ήδη έτοιμα πήγαν για την τελική μίξη στο Sunset Sound στο Λος Άτζελες, αλλά επειδή το αποτέλεσμα δεν ήταν αυτό που περίμενε το γκρουπ ολοκληρώθηκαν στο Λονδίνο. Αποτέλεσμα ήταν να καθυστερήσει η κυκλοφορία  ενώ όσα κομμάτια δεν μπόρεσαν να μπουν σε αυτό το άλμπουμ ("Down By The Seaside", "Night Flight" and "Boogie With Stu") χρησιμοποιήθηκαν στο επόμενο (΄΄Physical Graffiti΄΄). Ως αναφορά αυτό το lp αρχίζει εντυπωσιακά με το καταιγιστικό ΄΄ Black Dog΄΄ για  να μας κάνει ένα απολαυστικό μουσικό ταξίδι που ξεκινάει από τους κέλτικους ρυθμούς του ΄΄The Battle of Evermore΄΄  συνεχίζει στα fifties ( ΄΄Rock and Roll΄΄ ) και φτάνει μέχρι τη ψυχεδελική δεκαετία του ’60 (Going to California).

Αφήσαμε τελευταίο ένα από τα μεγαλύτερα τραγούδια όλων των εποχών, το ανυπέρβλητο  Stairway to Heaven, που όπως λένε οι επικριτές τους για να το γράψουν πούλησαν την ψυχή τους στο διάβολο! Το   ΄΄ Led Zeppelin IV΄΄ έχει πουλήσει ως τώρα πάνω από 23εκ. αντίτυπα στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και είναι το τέταρτο δημοφιλέστερο άλμπουμ όλων των εποχών.

      1  Black Dog  Jones, Page, Plant   
      2  Rock and Roll  Bonham, Jones, Page, Plant
      3  The Battle of Evermore  Page, Plant  
      4  Stairway to Heaven  Bonham, Page, Plant  
      5  Misty Mountain Hop  Jones, Page, Plant  
      6  Four Sticks  Page, Plant  
      7  Going to California  Page, Plant  
      8  When the Levee Breaks   Bonham, Jones, Memphis Minnie, Page, Plan

"Smoke On The Water" - Deep Purple (1971)
Σύνθεση: Blackmore, Gillan, Clover, Lord, Paice
Παραγωγή: Deep Purple

 

 

To 1971 όταν ξεσπάσει μια μικρή φωτιά έξω από το καζίνο Μοντρέ της Ελβετίας όπου εμφανιζόταν ο Frank Zappa, κανείς δε φανταζόταν ότι αυτό θα ήταν η αφορμή για να γραφτεί ένα από τα σημαντικότερα τραγούδια στο χώρο της rock μουσικής.
Από αυτό λοιπόν το περιστατικό άντλησαν την έμπνευση τους οι Deep Purple και έγραψαν το ΄΄θρυλικό΄΄"Smoke Οn Τhe Water", στην ίδια μάλιστα τοποθεσία όπου είχε δώσει τη συναυλία ο Frank Zappa. Το τραγούδι συμπεριλαμβάνεται στο κορυφαίο ίσως LP των Deep Purple, "Machine Head", το οποίο ηχογραφήθηκε από τις 6 ως τις 21 Δεκεμβρίου του 1971 στην Ελβετία ενώ γνώρισε σημαντική επιτυχία τόσο στην Αμερική (Νο4) όσο και στη Βρετανία (Νο 21).


"C.C. Rider" - Chuck Willis (1957)
Συνθέτης: Rowbary

Παρόλο που ο Chuck Willis ήταν κατ' εξοχήν συνθέτης, το 1957 διασκεύασε ένα
λαϊκό blues που είχε ηχογραφήσει η Ma Raihey το 1925 με τίτλο "C.C. Rider". Το κομμάτι αυτό γνώρισε μεγάλη απήχηση, κυρίως στο ΄΄ψαγμένο΄΄ μουσικό κοινό με αποτέλεσμα να γνωρίσει δεκάδες ακόμα πετυχημένες διασκευές. Ιδιαίτερη επιτυχία είχε η εκτέλεση των Animals ενώ ο Elvis Presley στη δεκαετία του '70 άνοιγε με αυτό το κομμάτι πολλές φορές τις συναυλίες του. Το τραγούδι με την εκτέλεση του Chuck Willis έφτασε μέχρι το Νο 12 στην Αμερική.


My Sharona – Knack (1979)
Σύνθεση: Doug Fisher, Berton Averre
Παραγωγή: Mike Chapman

Μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της δεκαετίες του ΄70 ήταν σίγουρα το “My Sharona” των Knack το οποίο ηχογραφήθηκε το 1979 και αγαπήθηκε ιδιαίτερα και από το ελληνικό κοινό.Η Sharona ήταν μία κοπέλα που είχε ερωτευτεί ο Doug Fisher ο οποίος έγραψε τους στίχους του τραγουδιού πάνω στη μουσική του Berton Averre. Το τραγούδι έφτασε στο Νο 1 των αμερικανικών charts ενώ στη Βρετανία πήγε μέχρι και το Νο 6.

 

Beatles - ΄΄Back In The USSR΄΄ (Lennon, McCartney)

Το 1968 οι Beatles είχαν επισκεφτεί την Ινδία για να παρακολουθήσουν μαθήματα διαλογισμού από τον διάσημο μετρ του είδους Μαχαρίσι Μαχές Γιόγκι. Μαζί τους βρέθηκαν διάσημοι μουσικοί όπως ο Mike Love των Beach Boys και ο τραγουδοποιός Donovan. Κάποια στιγμή,  στο περιθώριο της επίσκεψης ο Mike Love είπε στον Paul McCartney. ‘’Δεν θα είχε πλάκα να γραφτεί μια σοβιετική εκδοχή του ΄΄Back In The USΑ΄΄ ; Αυτό ήταν. Τα θρυλικά’’ σκαθάρια από το Λίβερπουλ έγραψαν ένα τραγούδι με τίτλο ΄΄Back In The USSR΄΄ , απάντηση σε αυτό του Chuck Berry που είχε γραφτεί το 1959 και ταυτόχρονα  βασισμένο στον ήχο των Beach Boys (οι οποίοι με τη σειρά τους είχαν επηρεαστεί από τη μουσική του Chuck Berry).

Με το συγκρότημα των  Beach Boys  υπήρχε μια ιδιόμορφη σχέση θαυμασμού και ανταγωνισμού. Λέγεται μάλιστα ότι το  ΄΄Pet Sounds΄΄ των τελευταίων ήταν η απάντηση στο ΄΄Rubber Soul΄΄ των Beatles οι οποίοι ανταπάντησαν με το ΄΄Sgt Pepper Lonely Hearts Club band΄΄!

Το τραγούδι κυκλοφόρησε με το lp ΄΄The Beatles (White album)΄΄ το 1968 και αν λάβουμε υπόψη μας την χρονική στιγμή ήταν ένα εγχείρημα αρκετά παράτολμο. Δεν ήταν λίγοι αυτοί που αντέδρασαν σε μια περίοδο  ΄΄Ψυχρού πολέμου΄΄ και έντονου φανατισμού. ΄΄Το ΄΄Back In The USSR΄΄ είναι ένα τραγούδι που απλώνει το χέρι΄΄ είχε δηλώσει το 1968 ο Paul McCartney. Αρκετά χρόνια αργότερα, το 2003,  τραγούδησε από την Κόκκινη Πλατεία τόσο το συγκεκριμένο κομμάτι όσο και όλες τις μεγάλες επιτυχίες των Beatles.


Elvis Presley – ΄΄Hound Dog΄΄ (Jerry Leiber, Mike Stoller)

To 1953 η κορυφαία συνθετική δυάδα της δεκαετίας του ΄50, Leiber, Stoller, έγραψε ένα τραγούδι προσαρμοσμένο στο ύφος της blues τραγουδίστριας Big Mama Thornton, με τίτλο ΄΄Hound Dog΄΄. Η εξαιρετική μάλιστα ερμηνεία της τελευταίας είχε σαν αποτέλεσμα το κομμάτι να γνωρίσει μεγάλη επιτυχία στα rhythm n’ blues charts και να έχει σημαντική απήχηση στο μαύρο κοινό. Δύο χρόνια αργότερα ξεκίνησε η μεγάλη έκρηξη του rock’ n’ roll έχοντας σαν αφετηρία το τραγούδι ΄΄Rock Around The Clock΄΄ του Bill Haley, το οποίο ακουγόταν στην κλασική ταινία η ΄΄Ζούγκλα Του Μαυροπίνακα’’. Την επόμενη χρονιά ο Elvis Presley ήταν η σπίθα που έβαλε φωτιά σε όλη την υφήλιο.

Το 1956 λοιπόν αποφασίζει να διασκευάσει το ΄΄Hound Dog΄΄ επηρεασμένος από την ερμηνεία της Big Mama Thornton αλλά ακόμα περισσότερο από τη διασκευή του συγκροτήματος Freddy Bell And The Bell Boys που είχε ακούσει στο Λας Βέγκας. Λέγεται μάλιστα ότι μέχρι την επιλογή της τελικής κόπιας έγιναν περισσότερες από 30 ηχογραφήσεις. Το συγκεκριμένο τραγούδι ήταν  δεύτερη πλευρά στο περίφημο ΄΄Don’t Be Cruel΄΄ δημιουργώντας έτσι ένα από τα κλασικότερα 45άρια στην ιστορία της μουσικής. Έφτασε μέχρι την κορυφή των αμερικανικών chart και ως το Νο2 στη Βρετανία.


Deep Purple  - ΄΄Machine Head΄΄

Όταν μιλάμε για ένα άλμπουμ στο οποίο συμπεριλαμβάνονται τραγούδια όπως τα
‘’Highway Star’’ και  ΄΄Smoke on the Water΄΄ τότε καταλαβαίνει κανείς πολύ εύκολα ότι πρόκειται για μία δισκογραφική δουλειά με ιδιαίτερο χαρακτήρα. Όπως ιδιαίτερο είναι και το συγκρότημα των Deep Purple το οποίο μας έχει χαρίσει αμέτρητες  επιτυχίες από το 1968 μέχρι και σήμερα.

Το ΄΄Machine Head΄΄ ηχογραφήθηκε από τις 6 ως τις 21 Δεκεμβρίου του 1971 στην Ελβετία και κυκλοφόρησε την επόμενη χρονιά. Ήταν  η εποχή που οι Deep Purple είχαν πάρει τη μορφή που τους καθιέρωσε στις συνειδήσεις του περισσότερου κόσμου. Ο Ian Gillan στα φωνητικά, ο Richie Blackmore στην κιθάρα, ο Jon Lord στα πλήκτρα, ο Roger Clover στο μπάσο και ο Ian Paice στα ντραμς.

Ο δίσκος ξεκινάει με το καταιγιστικό ΄΄Highway Star΄΄  που μαγεύει τόσο με την εκρηκτική ερμηνεία του Gillan όσο και  με τα εντυπωτικά σόλα των Blackmore και  Lord. Συνεχίζει με τα μεστά  ΄΄Maybe I'm a Leo΄΄, ΄΄Pictures of Home΄΄ και  ‘’Never Before’’ και φτάνει στο κλασικό ΄Smoke on the Water΄΄.  Ένα τραγούδι που γράφτηκε με αφορμή μια μικρή φωτιά που είχε ξεσπάσει έξω από το καζίνο Μοντρέ της Ελβετίας όπου θα εμφανιζόταν ο Frank Zappa. Εκεί λοιπόν και με αφορμή αυτό το τυχαίο γεγονός, γράφτηκε ένα από τα μεγαλύτερα rock τραγούδια όλων των εποχών. Αμέσως μετά ακολουθεί το ΄΄Lazy΄΄, που όσο περνάει ο χρόνος τόσο τα blues στοιχεία είναι όλο και πιο έντονα (με αποκορύφωμα την φυσαρμόνικα προς το τέλος) και κλείνουμε με το ΄΄Space Truckin'  ΄΄ στο γνωστό κλασικό ύφος των Purple.

Το ΄΄Machine Head΄΄ γνώρισε τεράστια απήχηση στο κοινό με αποτέλεσμα να φτάσει μέχρι την κορυφή των βρετανικών charts αλλά και μέχρι το Νο7 του Billboard (μόνο το "Made in Japan" έφτασε ψηλότερα στην Αμερική,  στο Νο6 το 1973). Ως αναφορά τα singles το ΄΄Smoke on the Water΄΄  κατάφερε να αναρριχηθεί μέχρι και  Νο4 στο Billboard κάτι που είχε πετύχει μόνο η διασκευή τους στο κομμάτι ΄΄ Hush΄΄ του Joe South το 1968.


Tracking list
      1  Highway Star 
      2  Maybe I'm a Leo
      3  Pictures of Home 
      4  Never Before
      5  Smoke on the Water 
      6  Lazy 
      7  Space Truckin' 


Rainbow - Ritchie Blackmore's Rainbow (1975)

 

 

Στις αρχές της δεκαετίας του ’70 το συγκρότημα των Elf  συνήθιζε να ανοίγει τις συναυλίες των Deep Purple. Ο ηγέτης και κιθαρίστας των τελευταίων Richie Blackmore, έβλεπε με αρκετή συμπάθεια το νέο αυτό γκρουπ ενώ εκτιμούσε ιδιαίτερα και τις φωνητικές ικανότητες του τραγουδιστή τους. Όταν λοιπόν αποφάσισε να εγκαταλείψει τους Purple επέλεξε να φτιάξει ένα νέο συγκρότημα χρησιμοποιώντας μέλη των Elf, μεταξύ των οποίων φυσικά και τον ταλαντούχο τραγουδιστή τους.

Το συγκρότημα αυτό πήρε τα όνομα  Rainbow και αποτέλεσε όχι απλά ένα παρακλάδι των Deep Purple, αλλά ένα γκρουπ που έγραψε τη δική του ξεχωριστή ιστορία στο χώρο της rock μουσικής με ολόχρυσα γράμματα. Ο δε τραγουδιστής τους έμελε να γίνει μία από τις μεγαλύτερες φωνές της rock, που μέχρι τον πρόσφατο θάνατο του ξεσήκωνε τα πλήθη όπου και να εμφανιζόταν. Ο λόγος για τον Ronald James Padavona, γνωστό κατά κόσμον ως Ronnie James Dio!

Ο πρώτος δίσκος του συγκροτήματος είχε τίτλο ΄΄ Ritchie Blackmore's Rainbow΄΄ και κυκλοφόρησε τη χρονιά του 1975. Ρίχνοντας μια ματιά στα τραγούδια πραγματικά δε ξέρεις τι να πρωτοξεχωρίσεις. Ο δίσκος ξεκινάει μα τα  ατμοσφαιρικά ΄΄Man on the Silver Mountain ΄΄ και ΄΄ Self Portrait ΄΄ και συνεχίζει δυναμικά με το ‘’Black Sheep of the Family ΄΄.  Αμέσως μετά έχουμε την εκπληκτική (και μεγάλη σε διάρκεια) μπαλάντα ΄΄ Catch the Rainbow ΄΄ για να φτάσουμε στο μεστό ΄΄Snake Charmer΄΄. Ακολουθεί το αριστουργηματικό ΄΄ The Temple of the King  ΄΄( αναμφισβήτητα από τις μεγαλύτερες μπαλάντας όλων των εποχών)  και να ακούσουμε αμέσως μετά τον  Dio να  τραγουδάει ΄΄Αν δεν σου αρέσει το Rock 'N' Roll  είναι πλέον πολύ αργά’’ (΄΄If You Don't Like Rock 'N' Roll ΄΄). Λίγο πριν το τέλος συναντάμε το περίφημο ΄΄ Sixteenth Century Greensleeves΄΄ και ο δίσκος κλείνει με το ΄ Still I'm Sad  ΄΄, ένα κομμάτι κομμένο και ραμμένο για την κιθάρα του  Richie Blackmore.

Εκπληκτικό πραγματικά άλμπουμ με τη σφραγίδα των Blackmore και Dio, δε πρέπει να λείπει από καμία συλλογή που σέβεται τη μουσική.


      1  Man on the Silver Mountain  Blackmore, Dio   
      2  Self Portrait  Blackmore, Dio  
      3  Black Sheep of the Family  Dio, Hammond 
      4  Catch the Rainbow  Blackmore, Dio  
      5  Snake Charmer  Blackmore, Dio, Nugent   
      6  The Temple of the King  Blackmore, Dio
      7  If You Don't Like Rock 'N' Roll  Blackmore, Dio
      8  Sixteenth Century Greensleeves  Blackmore, Dio   
      9  Still I'm Sad  Dio, McCarty, Samwell-Smith 


"Call Me" - Blondie
Giorgio Moroder - Deborah Harry

 

Όταν η τύχη σου κτυπήσει την πόρτα το μόνο που έχεις να κάνεις είναι αυτό ακριβώς αυτό που έκανε η  Deborah Harry και οι Blondie. Όταν λοιπόν η Stevie Nicks των Fleetwood Mac αρνήθηκε να τραγουδήσει το βασικό μουσικό θέμα της ταινίας "American Gigolo" τότε ο Giorgio Moroder, συνθέτης της μουσικής της ταινίας, έκανε την ίδια ακριβώς πρόταση στη Debby Harry και τους Blondie. Η Debby δέχτηκε, έγραψε τους στίχους, με αποτέλεσμα το τραγούδι "Call Me" να φτάσει μέχρι την κορυφή του αμερικανικού και βρετανικού chart, ενώ παράλληλα αναδείχτηκε ως το τραγούδι της χρονιάς (1980). Ήταν η πρώτη φορά που οι Blondie συμμετείχαν στη μουσική μιας ταινίας.


΄΄I don’t Iike Mondays΄΄ - Boomtown Rats
Geldof

 

Λίγο καιρό πριν κυκλοφορήσει το συγκεκριμένο τραγούδι, ένα νεαρό κορίτσι από στο Σαν Ντιέγκο είχε πάρει ένα περίστροφο και άρχισε να πυροβολεί τους μαθητές ενός σχολείου. Όταν ρωτήθηκε το γιατί, απάντησε αποστομωτικά “ Γιατί απλά δε μου αρέσουν οι ….Δευτέρες”! Με αφορμή λοιπόν αυτό το θλιβερό γεγονός ο Bob Geldof  το 1979 ηχογράφησε μαζί με το συγκρότημα του, τους Boomtown Rats, το τραγούδι ΄΄I don’t Iike Mondays΄΄ περιγράφοντας το παραπάνω περιστατικό. Το κομμάτι, που συμπεριελήφθητε στο άλμπουμ ΄΄The Fine Art of Surfacing΄΄,  έφτασε μέχρι την κορυφή στη Βρετανία αλλά μόλις μέχρι το Νο 73 στις Ηνωμένες Πολιτείες, λόγω του σχετικού μποϋκοτάζ  που υπέστη.


΄΄I Want To Know What Love Is΄΄ – Foreigner
Jones

 

Όταν οι Foreigner κυκλοφόρησαν το 1981 το lp ΄΄4΄΄ κατάφεραν  γνωρίσουν την μεγαλύτερη μέχρι τότε επιτυχία της καριέρας τους με το single “Waiting for a girl like you”, το οποίο έφτασε μέχρι το Νο2 του Billboard, όπου και παρέμεινε 10 ολόκληρες βδομάδες.  Στην επόμενη δισκογραφική τους δουλειά το 1984 με τίτλο ΄΄Agent Provocateur΄΄ έσπασαν κατά μία έννοια την κακοδαιμονία της δεύτερης θέσης και με το τραγούδι ΄΄I Want To Know What Love Is΄΄ κατέκτησαν την κορυφή και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Στην ηχογράφηση συμμετείχαν η χορωδία του New Jersey, η τραγουδίστρια Jennifer Holliday καθώς και ο τραγουδιστής των  Thompson Twins, Tom Baile


Elvis Presley - NBC-TV Special ['68 Comeback]

 

Είναι αλήθεια ότι ο Elvis στη δεκαετία του ’60 είχε αναλώσει ένα μεγάλο κομμάτι από το πολύπλευρο ταλέντο του σε μέτριες κινηματογραφικές ταινίες (εκτός λίγων φυσικά εξαιρέσεων) οι οποίες , αν και γνώριζαν μεγάλη εισπρακτική επιτυχία, άρχισαν να φθείρουν την εικόνα του τραγουδιστή-ειδώλου που είχε σχηματίσει τα προηγούμενα χρόνια. Αυτό το αντιλαμβανόταν και ο ίδιος και δεν ήταν λίγες οι φορές που μιλούσε με όχι και τόσο κολακευτικά λόγια γιαυτές.

Το 1968 λοιπόν και ενώ στη παγκόσμια μουσική σκηνή μεσουρανούσαν ονόματα όπως οι Beatles, Rolling Stones, Doors, Jili Hendrix και  Janis Joplin, ο Elvis προσπαθούσε να βρει ένα τρόπο να ξεφύγει από ένα κυκεώνα για τον οποίο είχε και αυτός το δικό του μερίδιο ευθύνης, Όταν λοιπόν ο μάνατζερ του και κύριος υπεύθυνος για τα κινηματογραφικά συμβόλαια , συνταγματάρχης Parker, του πρότεινε να πρωταγωνιστήσει σε ένα τηλεοπτικό σόου με …χριστουγεννιάτικα τραγούδια, ο Elvis για πρώτη φορά, απ’ ότι λέγεται, εναντιώθηκε απέναντι του σε τέτοιο βαθμό ώστε  να κινδυνέψει και αυτή ακόμα η συνεργασία τους. Αποφάσισε λοιπόν να πάρει την κατάσταση στα χέρια του και με συμπαραστάτη τον σκηνοθέτη  Στηβ Μπάιντερμ, να φτιάξουν ένα τηλεοπτικό σόου βασισμένο σε τραγούδια απ’ όλο το φάσμα της καριέρας του.

Έτσι και έγινε. Έχοντας στο συγκρότημα του τόσο τους παλιούς του φίλους, Scotty Moore  και D. J. Fontana όσο και τους νέους, Alan Fortas, Lance LeGault και Charlie Hodge, ο Elvis ήρθε αντιμέτωπος στη σκηνή με το ίδιο του το κοινό, που είχε εγκαταλείψει από το 1961 στο  Περλ Χάρμπορ της Χαβάης. Με δερμάτινο σύνολο, τσουλούφι και φαβορίτες βγαλμένες από τη δεκαετία του ’50 και ένα ύφος που αιχμαλώτιζε αντίκρισε τις κάμερες λέγοντας ΄΄Αν γυρεύετε μπελάδες, ήρθατε στο κατάλληλο μέρος΄΄. Αυτό ήταν. Από την πρώτη κιόλας στιγμή καταλάβαινε κανείς ότι ο Elvis ήθελε όχι απλά να δώσει τον καλύτερο εαυτό του, αλλά να αποδείξει σε όλους ότι παραμένει ο ΄΄βασιλιάς΄΄.

Σε κάθε του κίνηση διαπίστωνες την αγωνία  για το αποτέλεσμα αλλά και  ταυτόχρονα ένα συγκλονιστικό πάθος. Από τις παλιές του επιτυχίες (΄΄Heartbreak Hotel΄΄, ΄΄Hound Dog΄΄,΄΄ All Shook Up΄΄, "Jailhouse Rock" ,
"Love Me Tender" , "Can't Help Falling in Love") μέχρι τις καινούργιες του ηχογραφήσεις ("If I Can Dream", "Guitar Man", "Big Boss Man"). Το κοινό (επιλεγμένο για να αποφευκτούν σκηνές υστερίας) ανταποκρίθηκε από την πρώτη στιγμή σε μια διαδικασία  που επιβεβαίωνε το αυτονόητο. Ότι ο Elvis ήταν απλά ο ένας και ο μοναδικός! Και φυσικά παραμένει…

Set list

"Trouble"/"Guitar Man" - Show Opener
"Lawdy Miss Clawdy"
"Baby, What You Want Me To Do"
Heartbreak Hotel / Hound Dog / All Shook Up
"Can't Help Falling in Love"
"Jailhouse Rock"
Can I borrow your little whatchacallit? / This leather suit is hot
"Love Me Tender"
"Are You Lonesome Tonight?"
Gospel Production Number:
"Sometimes I Feel Like a Motherless Child" / "Where Could I go But To The Lord" / "Up Above My Head" / Saved
"Baby, What You Want Me To Do"
"Blue Christmas"
"One Night"
"Memories"
"Nothingville" / "Guitar Man" / "Let Yourself Go" / "Guitar Man" / "Big Boss Man" / "It Hurts Me" / "Guitar Man" / "Little Egypt" / "Trouble" / "Guitar Man"
"If I Can Dream" - Show Closer


"American Pie" - Don McLean (1971) Συνθέτης: Don McLean Παραγωγή: Ed Freeman

 

Έχοντας τελειώσει άλλη μία επιτυχημένη συναυλία στο Κλίαρ Λέικ της Αιόβα ο Buddy Holly, o Big Booper και ο Ritchie Vallens ετοιμαζόντουσαν για τον επόμενο σταθμό τους που ήταν το  Φάργκο της Βόρειας Ντακότα. Θέλοντας να κερδίσει λίγο παραπάνω χρόνο ξεκούρασης ο Buddy Holly αποφάσισε μαζί με δύο μέλη του συγκροτήματος του, τον Thommy Allsup (κιθάρα) και τον  Waylon Jennings (μπάσο), να ταξιδέψουν με ένα μικρό αεροπλάνο. Λίγο πριν ξεκινήσουν ο Waylon Jennings παρεχώρησε τη θέση του στον άρρωστο Big Booper ενώ ο Thommy Allsup έστριψε τελικά νόμισμα με τον Richie Vallens για το ποιος θα επιβιβαστεί, έχοντας σα νικητή τον τελευταίο. Λίγα λεπτά μετά την απογείωση  και μέσα σε φοβερή χιονοθύελλα το αεροπλάνο συντρίφτηκε με όλους τους επιβάτες να βρίσκουν τραγικό θάνατο. Ήταν 3 Φεβρουαρίου του 1959.
Με αφορμή λοιπόν αυτό το γεγονός ο Don McLean έγραψε το 1971 το περίφημο "American Pie"κατακτώντας την κορυφή στο Billboard και φτάνοντας μέχρι το Νο 2 στη Βρετανία.. Ένα τραγούδι το οποίο αν και έχει διάρκεια πάνω από 8 λεπτά, σπάνια κάποιος ραδιοφωνικός παραγωγός το διακόπτει, ακόμα και σήμερα, πριν από το τέλος του. Επηρεασμένη από το "American Pie" η Lori Lieberman ηχογράφησε το "Killing Me Softly With His Song", το οποίο απογείωσε με την ερμηνεία της η Roberta Flack το 1973.

"Born In The USA" - Bruce Springsteen (1984)
Συνθέτης: B. Springteen
Παραγωγή: B. Springteen, J. Landau, C. Ploskin, S. Van Zandt

 

 

Αν το άλμπουμ  ΄΄Born To Run΄΄ το 1975 κατάφερε να καθιερώσει τον  Bruce Springsteen στις συνειδήσεις του κόσμου σαν ένα σπουδαίο καλλιτέχνη, το lp "Βοrn In The USA" ήταν αυτό που εκτόξευσε την καριέρα του τη χρονιά του 1984. Το ομώνυμο τραγούδι δεν είχε καθόλου πατριωτικό χαρακτήρα όπως ίσως νομίζουν οι περισσότεροι, αλλά αντιθέτως καυτηρίαζε έντονα την κοινωνική κατάσταση που υπήρχε εκείνη την περίοδο στην Αμερική. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι το "αφεντικό" αρνήθηκε προσφορά της Chrysler με 12 εκ. δολάρια για τη χρησιμοποίηση του τραγουδιού σε διαφήμιση. Το single "Born In The USA" έφτασε μέχρι το Νο 9 στην Αμερική και ως το Νο 5 στη Βρετανία.

"Eye Of The Tiger" - Survivor (1982)
Συνθέτες: F. Sullivan, J. Peteric
Παραγωγή: F. Sullivan, J. Peteric

 

 

Ενώ ο Silvester Stallone προσανατολιζόταν στο να επιλέξει το τραγούδι "Another One Bites The Dust" των Queen για βασικό μουσικό θέμα της τρίτης σειράς της ταινίας "Rocky", ο αδελφός του Frankie τον έφερε σε επαφή με το συγκρότημα των Survivor. Όταν λοιπόν ο Silvester άκουσε το "Eye Of The Tiger" πείστηκε όχι μόνο για το ταλέντο των τελευταίων αλλά και για το ότι ήταν το ιδανικότερο για την ταινία. Πράγμα που επιβεβαιώθηκε λίγο αργότερα αφού το συγκεκριμένο κομμάτι όχι μόνο κατάκτησε την κορυφή και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού αλλά ταυτίστηκε, για τον πολύ κόσμο, με την ίδια την ταινία.

 
The Beatles  - Please Please Me

 

Δισκογραφικό ντεμπούτο για τους Beatles, με ένα άλμπουμ που γνώρισε μεγάλη επιτυχία και ανέδειξε σπουδαία διαχρονικά τραγούδια. Πριν από την κυκλοφορία
του τα ΄΄σκαθάρια΄΄, όπως και όλα τα γκρουπ της μετέπειτα βρετανικής εισβολής, ήταν σαφώς επηρεασμένα από την αμερικάνικη rock ‘n’roll μουσική και καλλιτέχνες όπως οι Elvis Presley, Chuck Berry, Carl Perkins, Buddy Holly, Little Richard και Roy Orbison.

Θέλοντας όμως να ηχογραφήσουν κάτι το οποίο δεν θα ήταν απλά ένας
ακόμα καλός δίσκος που θα ακολουθούσε την πεπατημένη, προσπάθησαν να προσθέσουν το δικό τους ξεχωριστό στυλ, παίρνοντας όμως μουσικά στοιχειά απ’ όπου έκριναν ότι αυτό θα ήταν χρήσιμο. Ρίχνοντας λοιπόν μια ματιά στα τραγούδια, τα περισσότερα εκ των οποίων έγιναν μεγάλες επιτυχίες, μπορεί εύκολα κανείς να καταλάβει τον εκρηκτικό αυτό συνδυασμό.

Το ΄΄I Saw Her Standing There΄΄είναι επηρεασμένο από το όχι και τόσο γνωστό κομμάτι του Chuck Berry με τίτλο ΄΄I’ m Talking About You’’ ενώ χαρακτηριστική είναι η στριγκλιά πριν από το σόλο που παραπέμπει στον Little Richard. Όπως είχε δηλώσει ο John Lennon όταν έγραφε το
΄΄ Please Please Me΄΄, είχε στο μυαλό του τη φωνή του Roy Orbison, επηρεασμένος από την μεγάλη επιτυχία του τελευταίου ΄΄Only The Lonely΄΄, ενώ στο περίφημο ΄΄ Love Me Do΄΄( όπου η συγκεκριμένη φράση επαναλαμβάνεται 21 φορές)
 η φυσαρμόνικα από την επιτυχία του Bruce Channel, ΄΄Hey Baby΄΄ είχε παίξει το δικό της καθοριστικό ρόλο. Όλα αυτά βέβαια κάτω από νέο μουσικό ύφος που λάνσαραν οι Beatles και ο παραγωγός τους Brian Samuel Epstein.

Να σημειώσουμε ότι το ΄΄Do You Want to Know a Secret΄΄  ήταν το πρώτο κομμάτι των Beatles που έγινε επιτυχία στα charts από κάποιον άλλο καλλιτέχνη (Billy J. Kramer with the Dakotas Νο2 στη Βρετανία) ενώ το ΄΄Misery΄΄ ήταν το πρώτο τραγούδι των ΄΄σκαθαριών΄΄ που ερμήνευσε κάποιος άλλος (Kenny Lynch, ενώ αρχικά προοριζόταν για την Helen Shapiro).
Το lp ΄΄ Please Please Me΄΄ έφτασε μέχρι την κορυφή της Βρετανίας ενώ στην Αμερική που κυκλοφόρησε με τίτλο ΄΄Introducihg The Beatles΄΄ και χωρίς τα ΄΄ Please Please Me  ΄΄ και ΄΄ Ask Me Why ΄΄ δεν γνώρισε ανάλογη επιτυχία.

       1   I Saw Her Standing There  Lennon, McCartney  
       2   Misery  Lennon, McCartney 
       3   Anna (Go to Him)  Alexander  
       4   Chains  Goffin, King  
       5   Boys  Dixon, Farrell  
       6   Ask Me Why  Lennon, McCartney  
       7   Please Please Me  Lennon, McCartney 
       8   Love Me Do  Lennon, McCartney  
       9   P.S. I Love You  Lennon, McCartney 
      10   Baby It's You  Bacharach, David  
      11   Do You Want to Know a Secret  Lennon, McCartney  
      12   A Taste of Honey  Marlow, Scott 
      13   There's a Place  Lennon, McCartney 
      14   Twist and Shout  Medley, Russell 

Όταν οι Rolling Stones κυκλοφόρησαν το “It’s only Rock n’ Roll” ,οι Hokker και Merrill σκέφτηκαν να δώσουν τη δική τους απάντηση γράφοντας το “I love Rock n’Roll”για λογαριασμό των Arrows. Λίγα χρόνια αργότερα και συγκεκριμένα το 1982 η Joan Jett, μαζί βέβαια με τους Blackhearts, “απογείωσε” το τραγούδι κάνοντας το παγκόσμια επιτυχία (No1 σε Αμερική, Νο 4 σε Βρετανία). Με αυτή τη διασκευή  η Joan Jett έγινε γνωστή σε ένα ευρύτερο κοινό


"Fame" - David Bowie (1975)
Συνθέτες: D. Bowie, J. Lennon, C. Alomar
Παραγωγή: D. Bowie, H. Maslin

 

Το 1975 ο "χαμαιλέων" της rock, David Bowie, ηχογράφησε στη Φιλαδέλφεια των Ηνωμένων Πολιτειών  της Αμερικής το LP "Young Americans". Για το τραγούδι "Fame" ένωσε συνθετικά τις δυνάμεις του με ένα πρώην "σκαθάρι", τον John Lennon (ο οποίος συμμετείχε και στα φωνητικά). Να σημειώσουμε ότι ο John Lennon ήταν φανατικός θαυμαστής του Elvis Presley με τον οποίο ο David Bowie μοιράζεται την ίδια ημέρα γενεθλίων (8 Ιανουαρίου) με 12 όμως χρόνια διαφορά. Το κομμάτι έφτασε μέχρι την κορυφή του Billboard αλλά στη Βρετανία μόλις μέχρι το Νο 17.


"God Save The Queen" - Sex Pistols (1977)
Συνθέτες: J. Rotten, P. Cook, S. Jones, G. Matlook
Παραγωγή: C. Thomas

 

Με αφορμή την 25η επέτειο της παραμονής της βασίλισσας Ελισάβετ στο θρόνο οι
Sex Pistols έγραψαν ένα τραγούδι το οποίο κατάφερε να κερδίσει από την πρώτη στιγμή την νεολαία. Η καυστική αναφορά του όμως  αναφορά στα κοινωνικά προβλήματα της εποχής  προκάλεσε έντονη αναταραχή με αποτέλεσμα να απαγορευτεί απ' το βρετανικό ραδιόφωνο και να περάσει στη λεγόμενη
"μαύρη λίστα". Παρόλα αυτά κατάφερε να αναρριχηθεί μέχρι το Νο 2 στα Βρετανικά charts.