...Συνέχεια

2 Κάποιους τραγουδιστές, λόγω του εξαιρετικού στιχουργικού τους ταλέντου, τους έχουν αποκαλέσει «ποιητές» της Rock. Θα ήθελες να ξεχωρίσεις κάποιους που οι στίχοι τους σε συγκινούν ακόμα;
Μεγάλη κουβέντα να τη λες αυτή. Ζούμε σε μια φαύλη εποχή, φλύαρη, βουτηγμένη στην τηλεοπτική αλαζονεία του σαβουρογάμη αρπαχτικού που θέλει να λέγεται τηλεοπτικός αστέρας και να σκυλεύει πάνω στα πτώματα των ανέραστων εραστών της τηλε κανίβαλης αυταπάτης. Όλοι οι νεκρόφιλοι εισβάλουν στο σπίτι μας καταδίδοντας τα πιο κρυφά όνειρά μας, πετώντας στο στόμα του σαρκοβόρου τέρατος κάθε ίχνος ανθρώπινης ευαισθησίας στο όνομα της θεαματικότητας. Μας δολοφονούν πριν από μας για μας για να έχουν υλικό να δείχνουν στα αιματοβαμμένα δελτία ειδήσεων. Η εποχή των ανύπαρκτων ποιητών.Όσο γι αυτό που ρωτάς για μένα οι ρεμπέτες είναι ροκ ποιητές, ο Καββαδίας, ο Λουντέμης, ο Καζαντζάκης, Καρυωτάκης, ο ʼσημος, ο Σιδηρόπουλος, ο Πανούσης, Μπωντλαίρ, Γκαίτε, Dylan, o Morrison, o παππούς Όμηρος, Σαίξπηρ, Ρεμπώ.Ακόμα ποιητής είναι ένας άνθρωπος που δίνεται με αυταπάρνηση στην αγάπη, ένας που δουλεύει πάνω στη σκαλωσιά παντός καιρού, στα χωράφια, μια μάνα που μεγαλώνει τα παιδιά της καταδικασμένη από τη γαμημένη κουτσομπόλα κοινωνία, όποιος ουρλιάζει από οργασμό, όποιος ρουφά τους χυμούς της ζωής κάθε στιγμή, τα δεκάδες παιδιά που στήνουν αφιλοκερδώς κι από το υστερημά τους τις συναυλίες των ΜΑΥΡΩΝ ΚΥΚΛΩΝ, όλοι οι επαναστάτες που εμπνέουν τους τροβαδούρους, ο Τσε κε βάρα, ο Αρης Βελουχιώτης, η Μπέλλου, ο Τσιτσάνης , ο Βαμβακάρης, ο Κέρουακ, ο φίλος μου ο Σπύρος που έκανε λεφτά στο αμέρικα και με έχει χεσμένο…….Υπήρξαν στιγμές στη ζωή σου που θέλησες να τις αποτυπώσεις με τη μορφή ενός αυτοβιογραφικού τραγουδιού;Όλα τα τραγούδια μου είναι αυτοβιογραφικά, μια κι αρέσκομαι να καταθέτω τι εμπειρίες μου, τα βιώματά μου σε μια προσπάθεια να μοιραστώ την εσώτερη παιδική μοναξιά μου, ακόμα κι αν χρησιμοποιώ λέξεις που παραπέμπουν σε ταινίες επιστημονικής φαντασίας ή έτσι τουλάχιστον νομίζουν μερικοί. Όμως οι αστρομπατσονόμοι από τα Σπάσε το Μπλόκο είναι δίπλα μας και καραδοκούν, το είδαμε με τον βραζιλιάνο στο Λονδίνο το είδαμε στο Παρίσι με τους μετανάστες στο Παρίσι και το ζούμε στο πετσί μας στο τόπο που ζούμε εκτός και κάποιοι άλλοι ζούνε σε εξωγήινους τόπους με σκλήρυνση κατά πλάκας στο μυαλό, ελεφαντίαση στη καρδιά και η ψυχή τους είναι πουλημένη από γεννησιμιού τους στα κόμματα της άρχουσας τάξης, είναι τα γνωστά κομματόσκυλα.Το Ξανθό Στο Μαυροκόκκινο είναι μια αληθινή ιστορία που μου συνέβη μάλιστα δυο φορές, σε δυο διαφορετικές εκδηλώσεις. Το Ρέκβιεμ όταν είδα ένα φίλο μου κρεμασμένο από το ταβάνι. Οι αναφορές σε καταχρήσεις, που ποτέ δεν έκρυψα ότι υπήρξα εραστής τους, υπερβαίνοντας τα εσκαμμένα, τα όρια ή προσπαθώντας να μάθω που διάολο είναι τα σύνορα της αλήθεια, της δικής μου ή μη αντέχοντας τη μοναξιά, αναζητώντας απεγνωσμένα την αγάπη ενώ εκείνη μου δινόταν απλόχερα δίπλα μου.Το Μουσικό Νερό για μια φίλη που ήξερα ότι θα την χάσω το πρωί και ξαγρύπνησα κοιτώντας της, παραφυλώντας μη και την τρομάξουν κακά όνειρα, προσπαθώντας να ξορκίσω το κακό, να της αλλάξω γνώμη τη τελευταία στιγμή κλεισμένος μέσα σε ένα γυάλινο κλουβί όσο και να ικέτευα δεν μπορούσε να με ακούσει και κουρασμένη έφυγε κι εγώ ποτέ δεν της είπα όσα είχα να της πω. Τίποτα ιδιαίτερο δηλαδή, όλοι τα ζούνε κάθε μέρα αυτά…Ο Παλιάτσος αναφέρεται στο δεύτερο εγώ που καθρεπτίζεται στα μάτια του γυάλινου ψεύτικού κόσμου και διαλύεται κάθε στιγμή όταν τα ιδανικά απαιτούν ζωή και το όνειρο μετά από πάλεμα παίρνει σάρκα και οστά.Πληγωμένοι δράκοι μιλά για όλα τα χαμένα παιδικά μας όνειρα ( προσφιλές θέμα μου γιατί αντλώ δύναμη από κείνα τα χρόνια, νιώθω ακόμα παιδί και ξαναζώ μέσα απ΄ τα όνειρα και τη δύναμη του παιδιού μου).Ο Καβαλάρης του ουρανού μιλά γα το τι έκαναν τα αμερικανάκια στους ινδιάνους κι εγώ μέσα μου έτσι νιώθω κι από παιδί με τους ινδιάνους ήμουνα και σαν καταγωγή ποντιακή έχω έναν πολεμιστή μέσα μου.Το Τango Βατράχων για τα χρόνια που περνούν πάνω από μια γυναίκα, την ίδια τη ζωή, τη μάννα φύση κι όλο φοβάται πως κάποια μέρα δεν θα την θέλει μήτε ο εραστής μήτε κι ο νταβατζής.H Αρζεντίνα είναι πραγματική ιστορία που έζησα όταν πήγα και δούλεψα σαν ναυτικός το 1978 κι ήμουν μόλις 16 χρονών.Τα ποιήματα τα ερμηνεύεις ανάλογα με τις δικές σου ανάγκες κι εμπειρίες κι αυτό είναι η αλήθεια κι αν εσύ είσαι άδειος δεν σου λένε τίποτα εκείνα τα γραμματάκια με τους τόνους δίχως εικονίτσες.

3 Εκτός απ΄ τη μουσική έχεις ασχοληθεί και με άλλες μορφές τέχνης όπως η ποίηση και η λογοτεχνία. Θεωρείς ότι τα μεγάλα αριστουργήματα απ΄ το παρελθόν παραμένουν και σήμερα επίκαιρα;
Ναι αναφέρονται στο βιογραφικό μου πέντε απόπειρες συγγραφής και λέω απόπειρες γιατί εγώ δεν κατατάσσω τον εαυτό μου σαν συγγραφέα, πόσο μάλλον ποιητή, διότι ποίηση είναι να εννοείς πολλά με λίγα λόγια κι εγώ νομίζοντας πως δεν με καταλαβαίνουν (;) έχω ροπή προς τον πλεονασμό.Τα μεγάλα αριστουργήματα και βέβαια παραμένουν κι αλίμονο αν οι μεγάλοι αρχαίοι μας συγγραφείς, φάροι, οδηγοί στον σκοταδισμό δεν λειτουργούσαν ακόμη. Δεν έχω το ψώνιο της βιβλιοφαγίας ή της πάνσοφης δασκαλίστικής κατήχησης κανενός. Αναφέρω κάποια κλασικά αναγνώσματα κι όποιος θέλει ειλικρινά θα σκάψει με τα νύχια του να βρει τις απαντήσεις μέσα του. Δεν υπάρχουν έτοιμες λύσεις και σωτήρες. Η αλήθεια είμαστε εμείς, είναι μέσα μας. Δεν γεννηθήκαμε τυχαία. Η ανάγνωση και γενικότερα η τέχνη με βοήθά στην αναζήτηση να γίνω καλλίτερος άνθρωπος, κι ακόμα προσπαθώ κι ίσως αυτό είναι που με σώζει από την καθημερινή τρέλα..Στους Ε. Ζολά, Ντοστογιέφσκι, Ουγκώ, Χεμινγουέη κι άλλους η μεγάλη τους μαγκιά είναι ότι είναι πάντα επίκαιροι και θα είναι όσο θα υπάρχουν ανήσυχα μυαλά που θα θέλουν να ανοίξουν το μυαλό τους και να πάνε λίγο την ανθρωπότητα πέρα από τους φτηνούς κι ανέραστους γαλαξιακούς ορίζοντες της καθημερινής δουλικότητάς μας, πέρα από το σύστημα καταναγκαστικής εκπαιδευτικοαποχαύνωσης, αποβλάκωσης, της τυχάρπαστης σκλαβοπαιδείας του κώλου που διακρίνει τα σχολεία σωφρονιστικά εκπαιδευτήρια του μεγάλου πλανητάρχη αδελφού. Υπάρχουν ελάχιστοι εκπαιδευτικοί, πνευματικοί άνθρωποι που είναι προσωπικότητες και μόνο μια προσωπικότητα μπορεί να δημιουργήσει μια άλλη προσωπικότητα. Στο χέρι σου είναι αν θέλεις να είσαι πρόβατο και να απεργείς ζητώντας καλύτερες συνθήκες σφαγής ή να είσαι λύκος λεύτερος και να ορίζει τη ζωή σου. Έχεις χρέος μόνος σου να βγεις από το λάκκο σου, όσο βαθύς και να ναι κι αυτό θα σε βοηθήσει η τέχνη, θα γίνει εφόδιο, το πιο δυνατό όπλο να μη σε κοροϊδεύει κανείς. Η τέχνη είναι πάντα η ίδια η ζωή, βυζαίνοντας τη θεωρία της οπλίζεσαι για ένα μακρύ περιπετειώδες ταξίδι γεμάτο δράση. Μπορούν να μας τα πάρουν όλα, αυτό που έχουμε μέσα μας σαν πιστεύω, το δικό μας όνειρο, ποτέ. Επίκαιρο όσο ποτέ σε ΄σους δεν θέλουν να πεθάνουν γεννημένοι δούλοι. Πόσο μάλλον η λογοτεχνία. Ο Λόγος είναι η αρχή...

4 ''Η μεγάλη, τέλεια αγάπη'' είναι ο τίτλος του τελευταίου σου βιβλίου που κυκλοφόρησε πρόσφατα. Και αναρωτιέμαι. Η «μεγάλη, τέλεια αγάπη» που όλοι αναζητούν είναι τελικά ένα «άπιαστο όνειρο» στη σφαίρα της ουτοπίας ή μία ψυχική και συναισθηματική ολοκλήρωση πέρα απ΄ τα δεσμά του αποπροσανατολισμού και της ιδιοτέλειας;
Ξέρεις γράφοντας το βιβλίο συζητούσα με διάφορους για το θέμα κι όλοι με κοιτούσαν περίεργα. Τους έλεγα για την αγάπη και εννοούσαν το sex!!!Στους περισσότερους μάταια το εξηγούσα. Γι αυτούς είμαι ο ρομαντικός κι ονειροπόλος. Τώρα όλοι λέει βάφονται, ντύνονται, δανείζονται, τρώνε, γ….. αφού συμβουλευτούν τη τηλεόραση. Σου λέει ¨θες να γ…….;¨ πες τη μέρα, τι ώρα μπορείς να δω αν δεν έχω κανένα meting ή κανένα παράλληλο τζογοραντεβού κι αν εσύ έχεις καλύτερη κούρσα, ή σπίτι να το καπαρώσουμε, να δώσουμε τα χέρια, να υπογράψουμε το συμβόλαιο και να βρεθούμε στον τόπο του εγκλήματος για να πηδηχτούμε. Κανονική εμπορική συναλλαγή. Τι τα θέλεις τώρα τα αισθήματα; Μη μιλάς άλλο για αγάπη, είναι παντού στα τραγούδια των σκυλάδικων, στον λουλουδοπόλεμο, στη κοκαΐνη, στους μπράβους, στους μόδιστρους και τα σκυλάκια τους. Έχεις δει όργιο σε πάρτι με τα κινητά στο χέρι να φτάνουν ομαδικά σε οργασμό ανταλλάσσοντας μηνύματα αγάπης, sms, mms; Χάνεις, κι εκτός των άλλων δεν χρειάζονται μέτρα αντισύλληψης, δεν γεμίζεις μικρόβια, δεν καταναλώνεις σάλιο να γνωρίσεις τον εραστή σου, να τον φιλήσεις κι αν δεν σου αρέσει (ντύνεσαι) κλείνεις τη συσκευή κι ας τον άλλον να κάνει αναπάντητές (να αυνανίζεται) φεύγεις!!!!!!!!!!Όλα πουλιούνται κι αγοράζονται είναι η φιλοσοφία της εποχής κι αν δεν έχεις euro ή dollars πούλα τα παιδιά σου, τα νεφρά σου, το κορμί σου, τη γυναίκα σου, τη συνείδησή σου, τη ρουφιανιά σου, τα αισθήματα που σε ξεχωρίζουν από τα κτήνη.Ένα στα γρήγορα και δεν είναι σουβλάκι, δεν έχει ευχαρίστηση, απόλαυση. Ένας βιασμός κατ΄ εξακολούθηση και παραφύση. Περάσαμε από το ¨κορμί μου θα το πουλήσω ακριβά¨ σε ¨πάρτε τώρα που γυρίζει¨ ¨πηδήχτε το κεφάλι μου για να νομίζει πως είναι χρήσιμο¨. Κουβέντα γι αυτό. Είναι κοινωνική συναναστροφή για να μας κάνουν παρέα οι άλλοι. Σπέρνουν κουτσούβελα (δικιά τους ορολογία) και γάμους για να τα εγκαταλείψουν στην αγκαλιά του κράτους νταβατζή και της κοινωνίας της π....... Μια ζωή τι θα πούνε οι άλλοι. Το βιβλίο το ξεκίνησα με σκοπό να γράψω παραμύθια για παιδιά και κατέληξα να κάνω παραμύθια με βασιλόπουλα και βασιλοπούλες για μεγάλα παιδιά που τα έχουν πιο πολύ ανάγκη σε ένα κόσμο τόσο πεζό κι ανέραστο. Τα χάρηκα αφάνταστα. Μια φίλη είπε ότι είναι αυτοβιογραφικό κι ίσως να μην έχει άδικο. Η αγάπη είναι παρούσα σαν οξυγόνο μέσα μας γύρω μας, στα απλά πράγματα, στους φίλους μας, στις σχέσεις μας, σε κάθε ανάγκη για βοήθεια προς τον συνάνθρωπο και πρέπει να είσαι έτοιμος να θυσιάσεις ότι πιο ιδανικό και υλιστικό σε κρατά δέσμιο στο χρυσό κλουβί σου για να μπορέσεις να νιώσεις την αύρα της να σου χαϊδεύει τη ραχοκοκαλιά της καρδιά σου. Πρέπει να ταπεινωθείς, να ξεβρακωθείς από συναισθήματα του κώλου και προαιώνιες προκαταλήψεις.Πρέπει να αισθανθείς την ανάγκη (μαγική λέξη), χωρίς τον υπέρτατο εγωισμό σου, για να την δεχτείς σαν τη πιο λαμπρή σου αόρατη φορεσιά. Η πανανθρώπινη αγάπη – συνείδηση απαιτεί να αγαπήσεις τον εαυτό σου και να τον προσφέρεις σε κοινή θυσία χωρίς να προσμένεις ανταλλάγματα. Κανένας δεν νοιάζεται μέσα στις μεγαλουπόλεις αν κάποιος φωνάξει βοήθεια ή αν βιάζεται ένα παιδάκι στο διπλανό μπαλκόνι, ή μια γυναίκα ξυλοκοπείται. Κανείς δεν νοιάζεται αν στα πάρκα οι σύριγγες είναι αξιοθέατο, αν ξεπαγιάζουν ανήλικοι στα παγκάκια των πάρκων και τους βρίσκουν ανάσκελα μελανιασμένους το πρωί. Κανείς δεν νοιάζεται για τους άστεγους, τους εξαθλιωμένους. Κανείς δεν νοιάζεται που τα παιδιά δεν έχουν που να παίξουν να αποθέσουν τα παιχνίδια τους τα όνειρά τους γιατί τα έχουν όλα τσιμεντοποίηση, τα έχουν περιφράξει κι έχουν γίνει παιδότοποι ιδιωτικοί και γήπεδα που πληρώνεις αδρά για να παίξεις. ΑΝ ΕΊΝΑΙ ΔΥΝΑΤΌΝ. Κανείς δεν μιλά γιατί δεν το είπε η τηλεόραση, γι αυτό.Κανείς δεν αντιδρά κι όλοι περιμένουν σαν μελλοθάνατοι τις εκλογές για να έρθουν οι άλλοι μουχλοπολιτικάντηδες να υποσχεθούν ψήγματα ζωής σε ζόμπι ανθρώπινα που το μόνο τους όνειρο είναι να αγοράσουν καλλίτερο αμάξι από του γείτονα και ας τους πηδήξουν πατόκορφα οι βρικόλακες τράπεζες το αίμα κι αυτουνού και των παιδιών του. Μετανάστες όλοι για ένα καλλίτερο όνειρο γ….. τους δύστυχους οικονομικούς μετανάστες από ξένες χώρες ουρλιάζοντας μεσούρανα πως δεν είμαστε ρατσιστές κι ύστερα τους κρεμάμε στη πλατεία γιατί φοβόμαστε ότι μας μοιάζουν. Η αλήθεια είναι η αγάπη και δεν μπορούμε να την κόβουμε κατά τα μέτρα μας, τα συμφέροντά μας όπως μερικοί τον χριστιανισμό, το κομμουνισμό, τον αναρχισμό